Szczenięta rasy Golden retriever od zweryfikowanych hodowców

Mało który pies tak bez wysiłku łączy najwyższą przyjazność dla rodziny i dzieci (5/5) z wybitną podatnością na szkolenie (5/5) jak golden retriever. Za przyjaznym, inteligentnym i oddanym charakterem kryje się jednak prawdziwy pies pracujący ze Szkocji. Pierwotnie hodowano go do aportowania upolowanej zwierzyny z lodowatej wody i trudnego terenu. To pochodzenie kształtuje go do dziś: „goldie” uwielbia błotniste kałuże, z pasją nosi w pysku różne przedmioty, a przy poziomie energii 4/5 potrzebuje znacznie więcej niż krótkich rundek wokół bloku. Kto ceni to połączenie silnej więzi z człowiekiem i radości z pracy, znajdzie w nim niezrównanego towarzysza na 10 do 12 wspólnych lat.

Jeśli chcesz kupić szczenię golden retrievera, zaplanuj od 1500 do 2800 EUR. Ta cena odzwierciedla duży nakład, jaki hodowcy dbający o zdrowie ponoszą przed pierwszym miotem: oficjalne oceny RTG, specjalistyczne badania okulistyczne, kontrole kardiologiczne, testy DNA i przemyślana socjalizacja kosztują czas i pieniądze. Uważaj na rzekome okazje poniżej 1500 EUR z ogłoszeń drobnych: pseudohodowcy niemal zawsze oszczędzają tu na badaniach zdrowotnych rodziców. Różnice są też między liniami hodowlanymi: psy z mocniej zbudowanej linii wystawowej mają często nieco spokojniejszy temperament, natomiast szczenięta ze smuklejszej linii użytkowej zwykle mają wyraźnie silniejszy instynkt łowiecki i aportowania.

Golden retrievery uchodzą zasadniczo za odporne, ale mają wyraźny wzorzec zdrowotny: stawy, oczy, zmiany skórne oraz typowa dla rasy skłonność do nowotworów często pozostają tematem przez całe życie. Ponieważ dorosły samiec przy wysokości w kłębie od 56 do 61 cm waży okazałe 30 do 34 kg, jego stawy są mocno obciążone. Dysplazja stawów biodrowych (HD) i dysplazja stawów łokciowych (ED) należą do najbardziej znanych ryzyk. Badania RTG rodziców wyraźnie obniżają ryzyko ciężkiego przebiegu u potomstwa.

Równie ważne są oczy i serce: Golden Retriever Club e.V. (GRC) wymaga specjalistycznego badania okulistycznego w kierunku zaćmy, dysplazji siatkówki i postępującego zaniku siatkówki (PRA); Deutscher Retriever Club e.V. (DRC) wymaga testów genetycznych w kierunku GR-PRA1, GR-PRA2, prcd-PRA i neuronalnej ceroidolipofuscynozy (NCL5). W kierunku GR-PRA1 i GR-PRA2 oraz zdrowia skóry rzetelni hodowcy korzystają ze sprawdzonych testów DNA. Taki test genetyczny wiarygodnie pokazuje, czy rodzic jest wolny, jest nosicielem, czy choruje; odpowiedzialni hodowcy kojarzą nosicieli wyłącznie z partnerami genetycznie wolnymi. Dodatkowo bada się serce w kierunku zwężenia aorty, a kliniczne badania okulistyczne wykrywają zmiany takie jak dystrofia rogówki, dystichiaza czy wady ułożenia powiek (ektropium/entropium).

Uczciwe spojrzenie na rasę wymaga też poruszenia tematu nowotworów: naczyniakomięsaki, chłoniaki i guzy z komórek tucznych występują u golden retrievera częściej niż przeciętnie. Nie ma na nie testu profilaktycznego u szczenięcia. Hodowcy dbający o zdrowie dokładnie znają jednak długość życia i przyczyny śmierci przodków, aby jak najlepiej ograniczać ryzyko w swoich liniach. To samo dotyczy innych typowych dla rasy problemów, takich jak atopowe zapalenie skóry, niedoczynność tarczycy (hipotyreoza), padaczka oraz rzadkie choroby neurologiczne lub mięśniowe (hipomielinizacja, dystrofia mięśniowa Duchenne'a). W codzienności wiele zależy od Ciebie: konsekwentnie utrzymuj psa w szczupłej sylwetce, po pływaniu starannie dbaj o jego skórę i uszy i wyrób sobie nawyk regularnego obmacywania go w poszukiwaniu małych guzków w skórze, aby ograniczyć koszty weterynaryjne i późne następstwa.