Choć Stary buldog angielski uchodzi za zwinniejszego, jego mocna budowa ciała niesie ze sobą konkretne wyzwania zdrowotne. Ponieważ rasa nie jest uznawana przez VDH, hodowcy dbający o jakość kierują się wytycznymi wyspecjalizowanych związków, takich jak COBD e.V. (Club für Olde Bulldogges in Deutschland), który wymaga określonych badań obowiązkowych.
Oddychanie, serce i narządy zmysłów
Z powodu skróconej kufy istnieje ryzyko zespołu brachycefalicznego (BOAS). Odpowiedzialny hodowca zleca kliniczne badanie psów hodowlanych pod kątem BOAS, chorób serca oraz problemów z oczami (za pomocą okulistycznego badania oczu). Wyniki te wyraźnie zmniejszają ryzyko poważnych ograniczeń u potomstwa.
Stawy i układ ruchu
Duża masa ciała obciąża układ ruchu. Dysplazja stawów biodrowych (HD), dysplazja stawów łokciowych (ED) i zwichnięcie rzepki (PL) należą do głównych problemów rasy. Rzetelni hodowcy przed dopuszczeniem do hodowli zlecają rodzicom badanie rentgenowskie w kierunku HD i ED oraz badanie kliniczne w kierunku PL, aby łączyć w pary wyłącznie psy o wytrzymałych stawach.
Cechy genetyczne i skóra
Oprócz diagnostyki klinicznej przezorni hodowcy wykonują testy DNA w kierunku chorób dziedzicznych typowych dla rasy, takich jak mielopatia zwyrodnieniowa, cystynuria i hiperurykozuria (HUU). Taki test pokazuje, czy rodzic jest wolny od mutacji, nosicielem, czy jest dotknięty chorobą. Ponadto u psów z rozjaśnieniem maści znanym zagrożeniem jest Color Dilution Alopecia (nazywana też zespołem niebieskiego psa), która prowadzi do wypadania sierści i stanów zapalnych skóry i musi być uwzględniana w planowaniu hodowli.