Szczenięta rasy Doberman od zweryfikowanych hodowców

Mało który pies łączy pełną siły elegancję i bezwarunkowe przywiązanie tak jak doberman. Pierwotnie wyhodowany w Niemczech jako nieustraszony pies stróżujący i obronny, ten przedstawiciel pinczerów i sznaucerów (grupa FCI 2) do dziś robi imponujące wrażenie: samce osiągają od 68 do 72 cm wysokości w kłębie i muskularną masę od 40 do 45 kg. Za czujną fasadą kryje się jednak niezwykle lojalny, wrażliwy i wyjątkowo inteligentny towarzysz. Jeśli chcesz kupić szczenię dobermana, nie wybierasz psa, który będzie biegał gdzieś obok, lecz wrażliwego atletę o oczekiwanej długości życia od 10 do 12 lat, który wymaga Twojej pełnej obecności – zarówno umysłowej, jak i czasowej.

Za szczenię dobermana z odpowiedzialnej hodowli realistyczny przedział cenowy wynosi od 1500 do 3000 euro. Ta cena odzwierciedla ogromny nakład, jaki hodowcy dbający o zdrowie muszą ponieść przed pierwszym miotem. Właśnie u dobermana obszerne badania kardiologiczne, diagnostyka RTG i analizy genetyczne rodziców są niezbędne. Do tego dochodzą koszty wysokiej jakości żywienia, socjalizacji i podstawowej opieki weterynaryjnej nad szczeniętami.

Trzymaj się z daleka od tak zwanych „okazji” w internecie. Pseudohodowcy celowo oszczędzają na drogich badaniach serca i testach genetycznych. Ostrożność jest wskazana także wtedy, gdy hodowca zachwala po najwyższych cenach rzekomo rzadkie, niepożądane umaszczenia, takie jak „niebieskie” czy „izabelowate”: te rozjaśnione umaszczenia u tej rasy często idą w parze z chorobą skóry Color Dilution Alopecia (tzw. syndrom niebieskiego psa, ang. Blue Dog Syndrome).

Choć doberman jest wzorcowym atletą, rasa ta niesie ze sobą poważne ryzyka zdrowotne, o których przed zakupem musisz dokładnie wiedzieć. Na pierwszym planie są serce, krzepliwość krwi, stawy i kręgosłup. Dlatego Dobermann-Verein e.V. (DV, niemiecki klub rasy) wymaga badania serca w kierunku DCM, testu genetycznego na vWD i RTG w kierunku HD; do tego dochodzą inne zalecane badania:

• Kardiomiopatia rozstrzeniowa (DCM): ta ciężka choroba serca to największe ryzyko zdrowotne rasy. Ponieważ nie ma testu genetycznego, który wiarygodnie wykrywałby DCM, rzetelni hodowcy regularnie zlecają kardiologiczne badania swoich psów hodowlanych – echo serca i 24-godzinne EKG (Holter-EKG) – aby obniżyć ryzyko u potomstwa.
• Choroba von Willebranda typu I (vWD): dla tego zaburzenia krzepnięcia krwi istnieje sprawdzony test DNA. Dokładnie pokazuje on, czy rodzic jest wolny, jest nosicielem, czy choruje. Rzetelny hodowca kojarzy nosicieli wyłącznie z partnerami genetycznie wolnymi.
• Układ ruchu i kręgosłup: aby obniżyć ryzyko dysplazji stawów biodrowych (HD), biodra rodziców są prześwietlane i oficjalnie oceniane. Odpowiedzialni hodowcy dbają też o linie nieobciążone szyjną spondylomielopatią (tzw. zespołem Wobblera w odcinku szyjnym kręgosłupa) oraz chorobami krążków międzykręgowych.

Poza tym u dobermana występują inne typowe dla rasy problemy, takie jak niedoczynność tarczycy (hipotyreoza), zaćma (sprawdzana w badaniach oczu rodziców), ubytek przegrody międzyprzedsionkowej, przewlekłe zapalenie wątroby, rodzinna nefropatia, cukrzyca, wrodzona głuchota, autoimmunologiczna niedokrwistość hemolityczna (IMHA), problemy skórne, takie jak nużyca i rybia łuska (ichtioza), czy wywołane stresem zapalenie skóry z wylizywania (ziarniniak z wylizywania). Zaplanuj później dla swojego psa regularne kardiologiczne badania profilaktyczne, w okresie wzrostu dbaj o ruch oszczędzający stawy i przed ewentualnymi operacjami zawsze zwracaj uwagę lekarza weterynarii na typowy dla rasy problem krzepliwości krwi.

Kolejny ważny sygnał ostrzegawczy przy zakupie: w Niemczech kopiowanie uszu i ogona jest zakazane na mocy § 6 TierSchG (niemieckiej ustawy o ochronie zwierząt). Dlatego szczenię dobermana z legalnej hodowli ma niekopiowane, opadające uszy i długi ogon.