Szczenięta rasy Duży szwajcarski pies pasterski od zweryfikowanych hodowców

Kto chce kupić szczeniaka dużego szwajcarskiego psa pasterskiego, wybiera najcięższego i największego przedstawiciela rodziny szwajcarskich psów pasterskich. Pierwotnie hodowany w Alpach Szwajcarskich jako silny pies pociągowy, stróżujący i do pędzenia bydła, dziś ten imponujący molos zachwyca jako wierny, niezawodny i wyjątkowo rodzinny towarzysz. Przy wysokości w kłębie 65–72 cm i masie ciała 50–64 kg u samców robi ogromne wrażenie. Za szeroką klatką piersiową i charakterystyczną, trójkolorową, krótką, podwójną okrywą kryje się jednak łagodny olbrzym: słynie ze spokojnego, wyważonego temperamentu i silnie przywiązuje się do swoich ludzi. Swojego terytorium pilnuje uważnie i z pewną siebie stanowczością, ale bez agresji.

Za szczenię z hodowli nastawionej na zdrowie realistyczny przedział cenowy to od 2 500 do 4 000 euro. Cena ta odzwierciedla znaczny nakład pracy, jakiego wymaga przemyślana hodowla tej ciężkiej rasy. Wliczone są w nią obszerne badania rentgenowskie i okulistyczne rodziców, staranna analiza linii hodowlanych oraz wymagający odchów rasy psów o dużej budowie. Uważaj na rzekome okazje w internecie: nierzetelni pseudohodowcy oszczędzają właśnie na tych kosztownych badaniach profilaktycznych, co u psa o takiej masie szybko prowadzi do poważnych problemów zdrowotnych i ogromnych kosztów leczenia.

Z powodu ogromnej masy ciała duże szwajcarskie psy pasterskie mają kilka typowych dla rasy słabych punktów. Uwaga skupia się przede wszystkim na stawach, oczach, chorobach neurologicznych oraz zagrażającym życiu ryzyku skrętu żołądka. W Schweizer Sennenhund-Verein für Deutschland e.V. (SSV) przed dopuszczeniem do hodowli obowiązkowe są dlatego ukierunkowane badania zdrowotne: u rodziców wykonuje się badanie rentgenowskie w kierunku dysplazji stawów biodrowych (HD), dysplazji stawów łokciowych (ED) i osteochondrozy rozwarstwiającej (OCD, zaburzenia rozwoju chrząstki i kości). Ponadto obowiązkowe jest kliniczne badanie okulistyczne w kierunku zaćmy (katarakty) i innych anomalii oczu. Badania te wyraźnie zmniejszają ryzyko chorób stawów i oczu u potomstwa.

Poza tym w rasie występują wady ułożenia powiek (ektropion i entropion) oraz chondrodysplazja związana z SLC13A1 (dziedziczne zaburzenie wzrostu chrząstki i kości). Znanym problemem w populacji są też choroby neurologiczne. Ponieważ nie na każdy z tych problemów istnieją proste testy profilaktyczne, odpowiedzialni hodowcy bardzo dokładnie studiują rodowody, aby zmniejszyć ryzyko chorób neurologicznych i innych schorzeń występujących rodzinnie w swoich liniach.

Po przyjęciu psa do domu także ty jako opiekun ponosisz dużą odpowiedzialność za jego zdrowie – a oczekiwana długość życia tej rasy to 10–11 lat. W pierwszym roku życia koniecznie zadbaj o powolny wzrost dzięki odpowiednio dobranemu żywieniu i ruchowi oszczędzającemu stawy. Wchodzenie po schodach i gwałtowne zatrzymania są dla ciężkich młodych psów absolutnie wykluczone. Aby w codziennym życiu zminimalizować ryzyko skrętu żołądka, po każdym posiłku zaplanuj bezwzględny odpoczynek, a karmę podziel na kilka porcji w ciągu dnia.