Skontaktuj się ze zweryfikowanymi hodowcami rasy Jamnik

Jamnik – oficjalnie Dachshund, a wśród myśliwych zwykle Teckel – zachwyca przyjaznym, ciekawskim i temperamentnym charakterem. Pierwotnie wyhodowany w Niemczech do wymagającego polowania pod ziemią na borsuki, ten zwarty pies o wysokości w kłębie od 20 do 27 centymetrów i masie od 7 do 9 kilogramów ma w sobie ogromną odwagę i wytrwałość. Aby Twój przyszły towarzysz mógł jak najbardziej beztrosko przeżyć swoje 12 do 15 lat, wybór odpowiedzialnego hodowcy jamników jest najważniejszym krokiem przed zakupem.

Jamniki ze względu na swoją wyjątkową anatomię mają wyraźnie podwyższone ryzyko zdrowotne. Długi grzbiet w połączeniu z krótkimi nogami sprawia, że szczególnie wrażliwe są krążki międzykręgowe i kręgosłup. Do tego przez całe życie kluczowymi tematami pozostają stawy, oczy i wyraźna skłonność do nadwagi. Hodowca, dla którego liczy się zdrowie, świadomie przeciwdziała tym anatomicznym ryzykom: przy wyborze rodziców zwraca uwagę na zrównoważoną, nieprzerysowaną budowę oraz dobrze rozwinięte umięśnienie i unika skrajnych proporcji ciała.

Także po zakupie ponosisz dużą odpowiedzialność za układ ruchu swojego psa. Konsekwentnie nie pozwalaj mu skakać na kanapę ani biegać po schodach, na co dzień i przy samochodzie używaj ramp i pilnuj, by Twój jamnik był bezwzględnie szczupły. Od początku realistycznie zaplanuj też regularną profilaktykę i większy budżet na weterynarza.

Odpowiedzialni hodowcy przed użyciem psa w hodowli zlecają lekarzowi weterynarii badanie grzbietu, oczu i serca rodziców oraz korzystają ze sprawdzonych testów DNA. Te działania wyraźnie zmniejszają prawdopodobieństwo poważnych chorób u potomstwa, choć zasadniczych anatomicznych ryzyk rasy nie da się w ten sposób całkowicie wyeliminować. Deutscher Teckelklub 1888 e.V. (DTK, niemiecki klub rasy) wymaga badań w kierunku choroby krążków międzykręgowych i chondrodystrofii (CDDY) oraz wyklucza kojarzenie dwóch psów merle. Poza tym w centrum uwagi są te zagadnienia:

• Osteogenesis imperfecta (wrodzona łamliwość kości): istnieje dla niej sprawdzony test DNA. Ten test genetyczny wiarygodnie pokazuje, czy rodzic jest genetycznie wolny od mutacji, czy jest nosicielem. Rzetelny hodowca kojarzy nosicieli wyłącznie z partnerami o potwierdzonym statusie wolnym. Żadne szczenię nie może wtedy odziedziczyć mutacji po obojgu rodzicach.
• Choroba krążków międzykręgowych: aby zmniejszyć ryzyko późniejszej dyskopatii (paraliżu jamników, niem. Dackellähme), zaangażowani hodowcy wykonują badania RTG kręgosłupa, oceniając zwapnienia, i konsekwentnie selekcjonują psy pod kątem wytrzymałej linii grzbietu.
• Acanthosis nigricans (rogowacenie ciemne): ta przewlekła choroba skóry należy do zalecanego standardu zdrowotnego rasy; rzetelny hodowca zleca kliniczną kontrolę swoich psów hodowlanych pod tym kątem.
• Kliniczne badania oczu i serca: regularne kontrole rodziców u specjalistów pozwalają zmniejszyć ryzyko dziedzicznych chorób oczu, takich jak zaćma, dystrofia rogówki, małoocze, dermoidy czy hipoplazja nerwu wzrokowego i mikropapilla, a także chorób serca, takich jak endokardioza zastawki mitralnej.

U jamnika występują też inne problemy zdrowotne typowe dla rasy, dla których nie ma rutynowych testów genetycznych przed kryciem. Należą do nich astenia skórna (zespół Ehlersa-Danlosa), rozszczep podniebienia, wnętrostwo (niezstąpienie jąder), wrodzona głuchota, demodekoza (nużyca) i histiocytoma. Tu potrzebna jest Twoja inicjatywa: poproś o pokazanie wszystkich wyników badań rodziców w oryginale i zapytaj hodowcę wprost o występowanie tych chorób w jego liniach hodowlanych.

Rzetelny hodowca jamników odchowuje szczenięta w bliskim kontakcie z rodziną, starannie socjalizuje je do życia w mieście lub na wsi i uczciwie przygotowuje Cię na często samodzielną, czasem upartą osobowość oraz silny instynkt łowiecki tej rasy. Żąda adekwatnej ceny, która w przypadku jamnika wynosi zwykle od 1200 do 2500 euro. Podczas pierwszej wizyty zadaj te konkretne pytania, by ocenić jakość hodowli:

• 1. Czy mogę zobaczyć wyniki testów DNA rodziców w kierunku osteogenesis imperfecta?
• 2. Czy są aktualne wyniki RTG grzbietu oraz protokoły klinicznych badań oczu i serca rodziców?
• 3. Czy w Państwa liniach zdarzały się już przypadki dyskopatii, endokardiozy zastawki mitralnej lub problemów skórnych, takich jak acanthosis nigricans i demodekoza?
• 4. Czy rodzice pracują w łowisku, czy przy doborze par kładą Państwo większy nacisk na przydatność jako rodzinny pies do towarzystwa?
• 5. Czy we wcześniejszych miotach tych rodziców występowało wnętrostwo, rozszczep podniebienia lub choroby oczu, takie jak zaćma?
• 6. Jak przyzwyczajają Państwo szczenięta do bodźców codziennego życia i jak wspierają nas Państwo w kwestiach konsekwentnego wychowania po odbiorze szczenięcia?