Adoptuj psy rasy Rottweiler ze schroniska

Kto chce dać psu drugą szansę i decyduje się adoptować rottweilera, zyskuje wyjątkowo lojalnego, czułego i pewnego siebie towarzysza. Pod muskularną sylwetką – samce osiągają od 61 do 68 cm wysokości w kłębie i od 42 do 50 kg masy – kryje się charakter bardzo przywiązany do ludzi, który chce być ściśle włączony w życie rodziny.

To, że rottweiler trafia do schroniska, rzadko ma związek ze złym charakterem – częściej ze zmianą sytuacji życiowej lub niedoszacowanymi cechami rasy. Pierwotnie hodowany w Niemczech jako pies do pędzenia i pilnowania stad bydła oraz do ciągnięcia wózków, rottweiler ma maksymalny poziom energii (5/5). Pielęgnacja krótkiej, gęstej sierści z podszerstkiem jest wprawdzie niewymagająca (2/5), ale potrzeby psychiczne i fizyczne są wysokie. Do tego rasa tylko w ograniczonym stopniu nadaje się do ciasnego życia w mieście (2/5). Gdy na co dzień brakuje czasu na konsekwentne prowadzenie i zapewnienie zajęcia albo zmienia się sytuacja mieszkaniowa, opiekunom często pozostaje tylko trudny krok oddania psa.

Rottweiler ze schroniska przychodzi z własną historią. Ponieważ rasa jest bardzo podatna na szkolenie (5/5), także dorosłe psy przy jasnym, pewnym prowadzeniu szybko uczą się nowych zasad. Mimo to potrzebują czasu, by zbudować zaufanie. Zgodność z innymi psami i przydatność do życia z dziećmi plasują się na średnim poziomie (po 3/5) – decyduje tu indywidualna socjalizacja psa.

Także pod względem zdrowia warto dokładnie się przyjrzeć. Rottweilery uchodzą za odporne i dożywają od 8 do 10 lat, ale mają wyraźny wzorzec: biodra, łokcie i serce często pozostają tematem przez całe życie. Do istotnych problemów zdrowotnych należą dysplazja stawów biodrowych (HD), dysplazja stawów łokciowych (ED), zwężenie aorty oraz choroba nerwowa – młodzieńcze porażenie krtani i polineuropatia (JLPP). Hodowca, dla którego liczy się zdrowie, zleca RTG bioder i łokci oraz kliniczne badanie serca, zwraca uwagę na wady uzębienia i liczbę kryć reproduktorów, a w kierunku JLPP korzysta z testu DNA. Taki test genetyczny pokazuje, czy rodzic jest wolny od mutacji, jest nosicielem, czy sam choruje, dzięki czemu nosicieli kojarzy się wyłącznie z wolnymi partnerami; RTG i echo serca wyraźnie obniżają ryzyko u potomstwa.

Jeśli natomiast pies ze schroniska ma niekontrolowane pochodzenie lub pochodzi z pseudohodowli, takiej profilaktyki często brakuje. W rasie występują ponadto inne ryzyka, takie jak zespół Woblera, zaćma, ektropium/entropium, nużyca, zapalenie trzustki, rodzinna nefropatia, histiocytoza czy dystrofia neuroaksonalna. Od pierwszego dnia świadomie dbaj o wagę i ruch swojego adoptowanego rottweilera oraz o regularne kontrole weterynaryjne, ponieważ bez dobrej profilaktyki problemy ze stawami i koszty weterynaryjne później wyraźnie rosną.

Szczenię rottweilera od hodowcy kosztuje od 1800 do 3500 EUR. Jeśli zdecydujesz się na rottweilera ze schroniska, zapłacisz zamiast tego wyraźnie niższą opłatę adopcyjną. Zwykle obejmuje ona szczepienia, czip i wstępne badanie; poproś w schronisku o pokazanie dokumentów. Zaoszczędzone pieniądze od razu odłóż jako rezerwę na solidną wyprawkę (wytrzymałe szelki, ortopedyczne legowisko dla obciążonych stawów) i na przyszłe badania kontrolne, takie jak RTG stawów czy echo serca.